Ruiterstraat
portret van een straat
Emmy Verhey
Nelleke Geesink
Hugo van Neck
Frans van den Heuvel
Sven van den Berg

Emmy Verhey

Ruiterstraat 18

‘Vanaf mijn kinderjaren heb ik ontzettend hard gewerkt om mijn talent te ontwikkelen. Mijn eerste vioolles kreeg ik van mijn vader, zelf violist bij het Frysk Orkest. Hij ontdekte mijn talent en lanceerde mij als “wonderkind”. Binnen een jaar speelde ik een vioolconcert van Bach. Toen ik acht was, werd Oskar Back mijn leermeester’.

Emmy Verhey had haar eerste grote optredens op haar dertiende, in het Kurhaus in Scheveningen en in Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. ‘Je hoorde de olifanten en andere diergeluiden er doorheen.’ Ze speelde in het Kurhaus het vioolconcert van Tchaikovski met het Utrechts Symfonie Orkest met Paul Hupperts. Haar eerste televisie opname was bij Max van Praag (VARA 1962).
In 1966 haalde zij, als jongste deelnemer, de finale van het Tchaikovski Concours in Moskou. Bij terugkomst op Schiphol wachtte haar een overweldigende ontvangst. Emmy Verhey: ‘Ik was alleen finaliste, maar ik werd ingehaald of ik de Olympische spelen had gewonnen. Zo’n ontvangst, daar droom je van op je zeventiende: omringd door fotografen een vliegtuigtrap afdalen.’
Daarna volgde de eerste plaatopname van het dubbelconcert van Bach met Christian Bor, het Nederlands Filharmonisch Orkest en Anton Kersjes.
Na terugkomst uit Moskou was Emmy Verhey opeens een ster met een druk concertschema. Zij deed eindexamen aan het conservatorium en vanwege de grote belangstelling vond het eindexamenconcert plaats in de grote zaal van het Concertgebouw.
Er volgden vele concerten met diverse dirigenten. Vooral aan de concerten met Jean Fournet heeft ze goede herinneringen. Een hoogtepunt was een tournee door Nederland en een optreden in Brussel met het Nederlands Studenten Orkest.
Twee keer speelde zij met Yehudi Menuhin. ‘De eerste keer was ik 23. Dan sta je te spelen met een levende legende! We spraken vrijwel niet en speelden samen het dubbelconcert van Bach. Later heb ik nog een keer in Rotterdam Mendelsohn gespeeld onder zijn directie. Hij deed dat met zoveel warmte dat ik de sterren van de hemel speelde.’

 

 

Emmy Verhey speelde met de groten der aarde en liet zich door hen inspireren. Op haar beurt werd zij een inspiratiebron voor jonge musici. Zij gaf masterclasses,bij onder andere het Prinses Christina Concours. Aan het Utrechts conservatorium (nu Hogeschool voor de Kunsten) heeft zij 19 jaar haar ervaring doorgegeven.
Samen met Chris Duindam richtte zij begin jaren ’90 het orkest Camerata Antonio Lucio op. Het doel was om jonge musici podiumervaring te laten opdoen maar het werd een gezelschap doorgewinterde professionals dat optrad op binnen- en buitenlandse podia.
Later ontstond het Amédée Trio met Godfried Hoogeveen (cello) en Paul Komen (piano). Het eerste concert was bij Hans Vonk thuis. Daarna volgden vele huisconcerten.
Naast klassieke optredens was ze ook geïnteresseerd in andere takken van muziek. Zo heeft zij de vioolpartij ingespeeld tijdens de CD-opnames van popmuzikant Valensia en had zij optredens met Herman van Veen en Hans Dorrestijn. Verder werkte zij mee aan theatervoorstellingen van Youp van ’t Hek en Freek de Jonge.

 

 

In 2006 kreeg Emmy Verhey haar eigen jaarlijkse muziekfestival in Zaltbommel met de Gasthuiskapel als perfecte locatie. Voor de programmering kreeg zij carte blanche, zij kon zelf de gastsolisten en de musici uitkiezen. Zo vraagt zij ieder jaar een solist of een ensemle uit een ander muziekgenre om samen met haar te musiceren. De traditie begon met de singer-songwriter Michiel Flamman (van oorsprong Bommelaar).
Naast de gratis entree en teksten van Youp van ’t Hek, werd de kindervoorstelling een belangrijk onderdeel van het Emmy Verhey Festival. Aan deze voorstelling doen kinderen actief mee met muziek en dans. Ook werkten popmusici als Rob Roemers (Bommelaar), Robert-Jan Stips en Ton Snijders mee aan de muzikale invulling.
Ze was een internationaal veel gevraagde soliste. Ze speelde op alle Europese concertpodia maar ook in de Verenigde Staten, Japan en Zuid Korea. Ze heeft meer dan vijftig grammofoonplaten en CD’s op haar naam staan. Zij speelde op een viool van Guarneri uit 1676.
In aanwezigheid van Koningin Beatrix vierde zij haar vijftigjarig jubileum met een concert in Den Haag. Voor deze gelegenheid componeerde Otto Ketting een werk dat tijdens het concert in wereldpremière ging.
In 2015 gaf ze haar afscheidsconcert. Na het concert werd ze toegesproken door minister Jet Bussemaker (OCW). De gemeente Zaltbommel schonk haar, ter gelegenheid van haar afscheid een gouden windvaan naar haar evenbeeld. De sculptuur, gemaakt door Jikke van Loon, krijgt een prominente plaats in de stad.
In dit afscheidsjaar kwam ook het boek uit: ‘Mijn viool: vriend en vijand’. In dit boek wordt Emmy Verhey geïnterviewd door onder andere Paul Witteman, Jan Brokken en Youp van ’t Hek. Op de achterflap staat: ‘Het boek beschrijft de roemrijke loopbaan van een musicienne en de haat-liefde verhouding met haar instrument. Tegelijk is het een portret van een onafhankelijke vrouw die menige wervelstorm in haar leven heeft doorstaan.’
Museum de Kloosterkapel wijdt een tentoonstelling aan de carrière van Emmy Verhey. Op deze overzichtstentoonstelling zijn ondermeer brieven, foto’s, videofragmenten en jurken van haar te zien.

 

 

Bronnen
De officiële website van Emmy Verhey www.emmyverhey.nl
Gesprekken met Emmy Verhey in Mijn viool: vriend en vijand. Eburon Delft 2015
Gesprek met Emmy Verhey. Februari 2016

 

 

Mei 2017